Dag van de Mantelzorg (aanbieding)

Het is vandaag zaterdag 10 november 2018 en de dag van de mantelzorg. Daar ik mijn hele leven al mantelzorger ben in meer of mindere mate. Soms fulltime, vaak parttime, soms perioden nauwelijks, weet ik als geen ander hoe ver je kunt gaan en hoe je soms toch over grenzen gaat.

Voor iedereen ligt die grens op een niveau, wat sommige mensen therapeutisch vinden, kan voor een ander een normale omgangsvorm zijn. Op het moment dat je meer dan gebruikelijke zorg voor een naaste levert ben je mantelzorg.

Omdat het de dag van de mantelzorg is, krijgt iedere mantelzorger die zich dit weekend aanmeldt voor een mantelzorggesprek krijgt 50% korting op het gewone tarief. Dus € 35 per uur ipv € 70.

In het fragment hieronder een deel van het interview van omroep Houten, van 1 november 2018

Definitie van het SCP :

‘Mantelzorg is alle hulp aan een hulpbehoevende door iemand uit diens directe sociale omgeving. Ook minder intensieve hulp, de hulp aan huisgenoten en de hulp aan instellingsbewoners zijn meegenomen. Mantelzorg is hulp die verder gaat dan de zogenoemde ‘gebruikelijke hulp’.’  Onderaan deze pagina staat nog een belangrijke link.

Lief me
als alles
uit onze
handen glipt

Bemin me
als alles
voor dagen
en nachten

stilzwijgend stil lijkt te vallen.

Troost me
als alles
donker en
dichter lijkt

dan in woorden
te vangen
en vatten
noch spreken

Als het dansen voortduurt
zonder enige feest gedruis
anders dan het leven
in zichzelf dat dansen wil

kom lieve dans dan toch
en lief me zacht wiegend
in slaap.

In_Sociaal_Bestek_Mantelzorgondersteuning_moet_ook_komen_uit_onderwijs_werk_zorg_en_eigen_omgeving

Overwegingen aangaande verbinding

Er zijn van die momenten dat het leven overgoten door zon en schaduw een plaats biedt, aan vraagtekens vol vertrouwen en pijnlijk verdriet.
 
 
Wat mij helpt is schrijven en verbeelden, de eindeloze zon en wijze wolvin-maan begroeten in mijzelf, in mijn leven op Aarde. Zij baarde mij als vrouw met hart, ziel en verlangen. Een onleesbaar wezen voor de omgeving. Zoals jij ook onleesbaar bent, omdat niemand is zoals jij. Jij het mooiste geschenk in wezen. Zo zijn we nimmer gelijk, altijd gelijkwaardig. Kan ik zeggen, ik ben ik, jij bent jij, of ik ben een andere jij. Uitgaande van een gezonde verbondenheid tussen lichaam, hart en ziel.
 
Wat mij helpt helpt is schrijven en verbeelden, spiegelingen leren verstaan uit komende en gaande levenscirkels in de natuur.
De natuur is een pure spiegel van de ziel van ons land, van vele landen, van verlangen naar warmte. Wat teveel warmte al niet doet, als de schaduwen verdwijnen, als bomen sterven. Waterlanders belanden bij angst voor stijgend water in een woestijn. Zo de harten vereenzamen. Afstompen in de ratrace. Verkleefd aan beeldschermen, blind voor het kind, de boom, de wind, alleen dat scherm.
 
Simpelweg je eerlijke zelf zijn (zoals bijvoorbeeld de simpelen, zogenaamd beperkten) is wellicht wijzer dan altijd toneelspelen. Is het niet beter als je met je kind op stap bent, het kind te leren kijken naar de wereld, in plaats van met je ogen verkleefd te zijn aan het beeldscherm. Verzonken in schijnwerelden. Wat geef je je kinderen dan mee?
 
Liefde is soms scherp(zinnig) haar stem als zalf voor de ziel, muziek ondersteunt mijn schrijven hier. https://www.youtube.com/watch?v=4KRCopc3jjo. Liefde die stil stoomt en vloeit gelijk woorden. Ze tasten de dagelijkse werkelijkheid af, op zoek naar eenvoudige verbondenheid met het Zelf en de plaats waar zij zich bevindt, waar hun leven en verlangen zich vult met dagelijkse aardse zaken. Het is waarnemen, kijken, luisteren, voelen, tasten en waarnemen.
 
Er zijn van die momenten in het leven dat simpelweg ademhalen en zijn voldoende is. Of misschien zou dat wel altijd zo kunnen zijn …? Als we leren verbinden met het leven zoals het van nature is.

De Bemiddelaar

De introverte
altruïstische
bemiddelaar
zomaar
een poëtische duiding
een test


uit het boek …

Ik moet nog even kijken of ik kan

Schoolgaande ellende
uit een kinderleven
het zoeken naar wegen

om de eigenzinnige visie
uit een ondoorgrondelijke
illusie
verankerd te laten
voortbestaan

Boek aan het lezen dat me boeit:

Ik moet nog even kijken of ik kan, door Liesbeth Smit. Het boek gaat over introverte mensen. Nooit geweten dat Barack Obama en Angela Merkel ook introverte geesten zijn.

Uit de testen kom ik voor 70 % Introvert naar voren in de rol van Bemiddelaar. Iets wat maar bij 4 % van de bevolking voorkomt. Kenmerken o.a. poëtisch en auteur:
Poëtisch, altruïstisch en zo nog wat dingen. LOL.

Wil je de test ook doen:

https://www.16personalities.com/nl/persoonlijkheidstypen

Auti-(on)vermogen

Het samenleven met een volwassen slimme man, met een certificaat autisme, is na recente certificering niet echt veranderd. Anderzijds wel, omdat zoveel ‘gekke’ dingen een heldere oorzaak hebben. Alleen hoe ga je er mee om? Hoe laat je elkaar in vermogen en onvermogen in eigen waarde!

 

Gebruik maken van elkaars kwaliteiten enerzijds, zoeken naar gemene delers anderzijds, misschien accepteren dat er een deel is wat nauwelijks volwassen is geworden en het ook niet kan. En begrijpen dat snelheid van informatieverwerking nogal uiteen ligt. Terugnemen en laten, soms toch de stimulans bieden over en weer.

Aan de andere kant is de wijze waarop er na enige tijd een beeld ontstaat vanuit details wonderbaarlijk treffend, de kracht van het autistisch brein, zonder belemmering in waarnemen door sociale banden.

Woorden
gebaren
andere momenten
met vreemde mensen
laten
of
aanspreken
en hoe

het waartoe
waarmee
waarom

kom sta op en wandel
en handel naar (on)vermogen.

Bereikbare mogelijkheden
en een verleden vol zorgtaken
maken een volwassen relatie
met een onpraktisch groot kind
in volwassen lijf

zoeken naar hoe anders
gelijkwaardigheid is hierbij
soms kind van de rekening.

Op andere momenten omgekeerd
zo jongleren we als spelende kinderen …

en de liefde bindt …

Auti-gehoor

Leven met autisme, als partner van, is niet altijd eenvoudig. Een overdag, door de weeks rustiger straat, veranderd in zomeravonden in een groot onrustig droogte paradijs.

scherpe geluiden
uit nabuurschap geboren
verstoren je rust

zachte kinderstem
helle peutersirenes
geven je onrust

geuren van zwart vlees
gemarineerde speklappen
verklappen te veel

heel je leven is
een overprikkeling strijd
gezocht heide-hut

Inspiratiewandeling

Inspiratiewandeling vanmorgen -vroeg 8.30 op zondagmorgen- met een inspirerende collega nl. Marc Faber bij het verdronken land. Lang geleden dat ik zo vroeg ging wandelen met iemand. Het was prachtig, met nevel die optrok, eindeloos veel vogels en een goed gesprek. Het is vlakbij huis en ik was nog nooit op dit plekje.

 

8 Imox of Waterlelie, draak

De draken in mijzelf
verbonden vanuit de basis
van de stamcellen

in het centrum
verborgen

een hart dat geraakt
door mystiek
en verlangen
luisteren
spreken
zwijgen
spiegelen

de draken in mijzelf
nevel die verdiept
zon die verwarmt
adem die daalt

Leven vanuit de bron
van Avebury

de lente die roept
schoonheid
die toont
waar leven woont
bezieling huist
als wij zien
en
ervaren

 

De schoonheid

van het leven

gevat in een druppel

klevend

aan een bloem

 

Purple red

een vroege

o zo dierbare

clematis

 

Liedje “het verloren kind”

Laat mij
mijzelf
spelen

laat mij
mezelf
zijn

geloof mij
in mijn wereld
vol wanhoop
en
pijn

Geloof mij
in mijn horen
waarnemen
en
zien

Hoor mij
oordeel niet
luister
zwijg

hijg geen hel
en duivel
in mijn kindernek

Laat mij
mijzelf
spelen

laat mij
mezelf
zijn

geloof mij
in mijn wereld
vol manen
sterren
vlinderkinderen

straal met mij
zon, maan en sterren.