Auti-(on)vermogen

Het samenleven met een volwassen slimme man, met een certificaat autisme, is na recente certificering niet echt veranderd. Anderzijds wel, omdat zoveel ‘gekke’ dingen een heldere oorzaak hebben. Alleen hoe ga je er mee om? Hoe laat je elkaar in vermogen en onvermogen in eigen waarde!

 

Gebruik maken van elkaars kwaliteiten enerzijds, zoeken naar gemene delers anderzijds, misschien accepteren dat er een deel is wat nauwelijks volwassen is geworden en het ook niet kan. En begrijpen dat snelheid van informatieverwerking nogal uiteen ligt. Terugnemen en laten, soms toch de stimulans bieden over en weer.

Aan de andere kant is de wijze waarop er na enige tijd een beeld ontstaat vanuit details wonderbaarlijk treffend, de kracht van het autistisch brein, zonder belemmering in waarnemen door sociale banden.

Woorden
gebaren
andere momenten
met vreemde mensen
laten
of
aanspreken
en hoe

het waartoe
waarmee
waarom

kom sta op en wandel
en handel naar (on)vermogen.

Bereikbare mogelijkheden
en een verleden vol zorgtaken
maken een volwassen relatie
met een onpraktisch groot kind
in volwassen lijf

zoeken naar hoe anders
gelijkwaardigheid is hierbij
soms kind van de rekening.

Op andere momenten omgekeerd
zo jongleren we als spelende kinderen …

en de liefde bindt …

Reacties zijn gesloten.