Leven of overleven

 

Gisterenavond twee documentaires bekeken met Verdwaalde Tukker. Eerst over de Brecon Beacons (Wales) in het Engels en later een Duitse serie, een deel, over Groenland.

Indrukwekkend, triest en weer de arrogantie van de westerse en elitaire wetenschap ten opzichte van de diepe wijsheid van de oorspronkelijke bewoners, die hun leven niet meer kunnen en mogen leven.

Wat zij weten vanuit verbondenheid met hun Sila, telt niet voor het westen en gaat zoveel verder en dieper dan onze onderzoekers in korte tijd kunnen. Les voor mij is opnieuw hoe belangrijk het is om je te verbinden met je lichaam en de grond waar je geboren bent en/of nu leeft. De wijsheid die hieruit voortkomt is essentieel voor het voortbestaan van de mensheid op Aarde.

De Aarde overleeft wel. De huidige mensheid en het andere leven is momenteel zeer kwetsbaar. Leef je zelf. Laat je kinderen zichzelf leven, hun eigen potentie en talent ontwikkelen.

De leraar is veel meer leerling dan onze rationele wetten ons deden geloven. Als alles samenhangt, verbonden is, dat is het naar mijn waarheid van belang dat we eerlijk, helder en integer zijn. Lukt niet altijd, dan mag je het jezelf ook weer vergeten, onderzoeken waar die pijn vandaan komt.

Het is van belang dat we onderzoeken hoe wij onze talenten en levensopdracht die van mens tot mens verschillend is, in kunnen zetten, ten dienste van Al wat Is.

http://levenstaal.natuuropstellingen.nl/2018/01/27/8-aqabal-groenland-documentaire/

Liedje “het verloren kind”

Laat mij
mijzelf
spelen

laat mij
mezelf
zijn

geloof mij
in mijn wereld
vol wanhoop
en
pijn

Geloof mij
in mijn horen
waarnemen
en
zien

Hoor mij
oordeel niet
luister
zwijg

hijg geen hel
en duivel
in mijn kindernek

Laat mij
mijzelf
spelen

laat mij
mezelf
zijn

geloof mij
in mijn wereld
vol manen
sterren
vlinderkinderen

straal met mij
zon, maan en sterren.

Over leren van verhalen

Mijn boek: “Over (af)vallen en opstaan”, heeft heel diverse reacties opgeroepen. Veel mensen vinden het mooi. Ik heb gemerkt dat gemiddeld genomen, mannen anders reageren dan vrouwen. Vrouwen lezen veelal meer tussen de regels door. Dit heeft denk ik te maken met de wijze waarop het brein informatie verwerkt en hoe de intuïtie meehelpt om tussen de regels door te lezen. Mannen zijn veelal iets rationeler. De hieruit voortkomende gesprekken, zijn bijzonder kostbaar.

Afgelopen week hoorde ik nog een bijzonder verhaal. Mensen met dyslexie kunnen vaak minder makkelijk lezen. Mijn broer las het boek, ondanks zijn dyslexie wel makkelijk door. Een van zijn kinderen kan het boek niet lezen vanwege o.a. dyslexie. Ze was echter wel bij het vertellen over de inhoud, het delen van de beleving binnen het gezin. Bij de presentie van het boek in september was zij de fotograaf en filmvrouw.

Delen van het verhaal, dat ze nog niet kende, raakten haar diep. Dat merkte ik aan haar reacties. Delen van mijn verhaal, raken aan haar verhaal. Dit heeft haar, zo jong ze is, inzicht gegeven in kwesties die in haar leven spelen. Ze is hulp gaan zoeken.

Het effect van verhalen vertellen, luisteren en leren van de levenslessen van een ander, kijken hoe een ander het oplost, zonder het als wet te beschouwen dat het in jouw situatie, een op een het gelijke is, is uitermate krachtig.

Dit is wat ik onder andere voor ogen heb met mijn boek en bundel. Ik laat me dan ook graag uitnodigen voor het vertellen van levensverhalen, vanuit doorleefde ervaringsdeskundigheid. Vanuit het besef dat je altijd, ja, dag in, dag uit kunt kiezen hoe je met iets om wilt gaan.

 

Bestellen van het boek

Over (af)vallen en opstaan

bestellen van de bundel

Dichterbij mij